Yazılar.

Muhalif olmak, bir iktidara karşı, onun tanıdığı zeminde ve onun diliyle itiraz etmektir. Bir talep dilidir: birine söylenir, bir karar merciine adreslenir, "şu yapılsın / yapılmasın" kipinde kurulur. Kurulabilir, seçilebilir, bırakılabilir. Varlığını muhatabından alır — muhatap ortadan kalkarsa muhalefet de kalmaz. Ve varlık koşulu tanınmaktır: muhatap alınmayan muhalefet, muhalefet olmaktan çıkar. Direnmek, bir yaşam biçiminin, kendisini ortadan kaldırma girişimi karşısında sürmekte ısrar etmesidir. Talep etmez, devam eder. Kimseye adreslenmesi gerekmez, çünkü bir mercii ikna etmeyi değil, var olmayı hedefler. Seçilmez — zaten oradaki bir pratikten doğar, sıfırdan örgütlenerek yaratılamaz. Varlığını savunduğu şeyden alır: topraktan, geçimden, komşuluktan. Tanınmaya muhtaç olmadığı için, gerektiğinde tanınmayı reddedebilir. Ayrım altı eksende işler: yön (adresli / adressiz), varlık koşulu (muhatap / geçim), seçilebilirlik (kurulur / doğar), ölçüt (karar / süre), zaman (bekleyebilir / bekleyemez), tanınma (ister / reddedebilir). Pratik cevap ise şu: seçim yapılmaz, çünkü seçilebilir olan yalnızca muhalefettir. Muhalefet alettir, direniş zemindir. Hukuku sonuna kadar kullanın — ama hukuku zemini korumaya harcayın.